Specjalistyczny gabinet diabetologiczno-internistyczny           leczenie otyłości

Co to jest cukrzyca?

Według definicji przyjętej przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, cukrzyca (łac. diabetes mellitus) to grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią, czyli zwiększonym stężeniem glukozy we krwi, wynikającym z defektu wydzielania i/lub działania insuliny. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. W organizmie człowieka insulinę wytwarzają skupiska komórek B wysp trzustkowych znajdujących się w trzustce.

 

Objawy cukrzycy

  • Podejrzenie cukrzycy wzbudzają objawy takie jak:
  • duże pragnienie i nadmierne spożywanie płynów (polidypsja),
  • zmniejszenie wydolności fizycznej, uczucie rozbicia,
  • częste oddawanie moczu, zwiększona ilość oddawanego moczu (poliuria),
  • utrata wagi,
  • pogorszenie widzenia,
  • świąd,
  • utrata apetytu, niesmak, czasem polifagia (uczucie nadmiernego głodu),
  • zaburzenia potencji, utrata libido, skurcze mięśniowe, zaburzenia nastroju, neuropatia,
  • bóle w jamie brzusznej, aż do objawów ostrego brzucha, nudności i upośledzenia perystaltyki,
  • infekcje dróg moczowych,
  • grzybice skóry, czyraki, infekcje stóp,
  • u kobiet – zaburzenia miesiączkowania, zmniejszenie płodności,
  • u dzieci chorych na cukrzycę typu 1. zdarzają się również zaburzenia wzrostu.

Pierwszym wyraźnym objawem cukrzycy może być cukrzycowa śpiączka ketonowa, będąca często pierwszą manifestacją cukrzycy typu 1. Dla cukrzycy typu 2. charakterystyczna jest inna śpiączka cukrzycowa, a mianowicie śpiączka hiperosmolarna.

 

Rodzaje cukrzycy

Zgodnie z obowiązującym podziałem według WHO cukrzycę dzielimy na:

  1. Cukrzycę typu 1., która polega na destrukcji komórek ß i zwykle prowadzi do bezwzględnego niedoboru insuliny.
  2. Cukrzycę typu 2., która rozwija się od dominującej insulinooporności ze względnym niedoborem insuliny do dominującego defektu wydzielania insuliny z insulinoopornością
  3. Cukrzycę ciężarnych.
  4. Inne: wynikające z defektów genetycznych komórek B, nieprawidłowego działania insuliny, chorób zewnątrzwydzielniczej części trzustki, defektów hormonalnych (endokrynopatie), przyjmowania niektórych leków, itp.

 

Diagnostyka cukrzycy

Cukrzycą rozpoznaje się na podstawie pomiarów stężenia cukru we krwi żylnej.

O cukrzycy mówimy, gdy:

  • pomiar glikemii (stężenia cukru) przygodnej wynosi >= 200 mg/dl (11,1 mmol/l) oraz gdy występują objawy hiperglikemii (wysokiego stężenia cukru), takie jak: wzmożone pragnienie, wielomocz, osłabienie,
  • po 2 krotnym stwierdzeniu stężenia cukru we krwi żylnej na czczo >= 126 mg/dl (6,9 mmol/l),
  • po wykonaniu doustnego testu obciążenia 75g glukozy, gdy w 2 godz. testu poziom glukozy wynosi >= 200 mg/dl (11,1 mmol/l).

 

Leczenie cukrzycy

W leczeniu wszystkich typów cukrzycy podstawą jest stosowanie diety cukrzycowej oraz wysiłku fizycznego.

Leczenie cukrzycy typu 1

  • Chorzy z cukrzycą typu 1 bezwzględnie wymagają leczenia insuliną. Nawet w okresie remisji choroby insulinoterapia powinna być utrzymywana.
  • Zalecanym modelem leczenia jest intensywna funkcjonalna insulinoterapia przy zastosowaniu wielokrotnych, podskórnych dawek insuliny lub ciągłego podskórnego wlewu insuliny prowadzonego za pomocą osobistej pompy insulinowej.

Leczenie cukrzycy typu 2

  • Zazwyczaj leczenie cukrzycy typu 2 rozpoczyna się od leków doustnych (tabletek), które najczęściej są wystarczające w kontrolowaniu prawidłowego stężenia cukru we krwi.
  • W kolejnych etapach leczenia można rozważyć stosowanie kilku leków doustnych a także rozpoczęcie leczenia insuliną.
  • Obecnie w terapii cukrzycy typu 2 pojawiły się „nowe leki”, które są bardzo skuteczne i bezpieczne dla pacjentów z cukrzycą (nie powodują niedocukrzeń, przyrostów masy ciała).

 

Otyłość jest chorobą wymagająca leczenia.

Jest to choroba spowodowana przez wiele czynników: hormonalnych, metabolicznych, emocjonalnych i środowiskowych, które często występują jednocześnie. Główną przyczyną rozwoju nadwagi i otyłości jest dodatni bilans energetyczny. Jest to sytuacja, w której przyjmujemy z pokarmami więcej energii niż możemy jej zużyć na bieżące potrzeby organizmu czyli na utrzymanie go przy życiu, wytwarzanie ciepła i aktywność ruchową. Podstawą prawidłowego leczenia nadwagi i otyłości jest ustalenie czynnika lub czynników, które ją powodują.

Otyłość to choroba, która prowadzi do wielu ciężkich schorzeń m.in. układów krążenia i kostno-stawowego, cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego, nowotworów, depresji i uzależnień.

 

Jak zdiagnozować otyłość?

Możesz sprawdzić czy chorujesz na otyłość wyliczając swój wskaźnik BMI

Wyliczanie BMI: Masę ciała (w kilogramach) podziel przez wzrost (w metrach) podniesiony do kwadratu.

Klasyfikacja BMI:

  • mniejsze niż 18,5 – niedowaga
  • między 18,5 a 24,9 – waga prawidłowa
  • 25 – 29,9 – nadwaga
  • 30,0 – 34,9 – otyłość I stopnia
  • 35,0 – 39,9 – otyłość II stopnia
  • powyżej 40 – otyłość III stopnia – olbrzymia
  • powyżej 50 – otyłość skrajnie olbrzymia

 

Metody leczenia otyłości

Podstawą leczenia jest zrównoważona dieta w połączeniu z aktywnością fizyczną.

W leczeniu otyłości stosuje się także leki farmakologiczne, chirurgiczne metody leczenia (chirurgia bariatryczna). Sposób leczenia jest zawsze dobierany indywidualnie do potrzeb pacjenta. Często dla uzyskania dobrych efektów leczenia w terapii otyłości bierze udział zespól terapeutyczny, składający się z lekarza zajmującego się leczeniem otyłości, dietetyka, fizjoterapeuty czy chirurga bariatry.

 

 

Iwona Tarnowska

Specjalista chorób wewnętrznych
i diabetologii

Opinie pacjentów ze Znanego Lekarza: Iwona Tarnowska, diabetolog Warszawa
Ponad 60 5-cio gwazdkowych opinii

„Bardzo konkretna wizyta przeprowadzona w trybie online. Dostałam odpowiednie wskazówki dotyczące postępowania z cukrzyca ciążowa wraz dokładnym objaśnieniem możliwości leczenia w przypadku nasilenia się tej przypadłości. Pani doktor robi wrażenie osoby kompetentnej i doświadczonej. Wizyta przebiegła w przyjaznej atmosferze. W razie potrzeby z pewnością zgłoszę się ponownie do tego lekarza.”

„Profesjonalizm i zrozumienie pacjenta. Mam pełna zaufanie do sposobu leczenia zaleconego przez Panią doktor. Dziękuję.”

„Jestem bardzo zadowolona z wizyty. Pani Doktor szczegółowo odpowiadała na zadawane przeze mnie pytania , wyjaśniła na czym polega moje schorzenie. Wizyta przebiegła w miłej atmosferze. Polecam :-)”

„Bardzo profesjonalna wizyta. Pani doktor jest dociekliwa i zaangażowana. Szybko nawiązuje dobry kontakt z pacjentem i stara się szerzej spojrzeć na problem pacjenta.”

„Konsultacja przeprowadzona w sposób rzeczowy i konkretny. Atmosfera miła, odpowiedzi wyczerpujące. Polecam.”

„Podobało mi się w czasie wizyty: punktualność, przyjemna atmosfera, czystość oraz wyczerpujące i jasne informacje lekarza”

„Świetna Pani Doktor. Zaangażowana i pomocna. Odpowiada na wszystkie pytania. Dla mnie 5/5. Serdecznie polecam.”

„Pani doktor wykazała się ogromną empatią ,szczegółowo zapoznała się z historią choroby męża , dokładnie wytłumaczyła planowany proces leczenia. Co dla mnie jest bardzo ważne nie izoluje mnie w czasie wizyty, a to jest dla mego męża bardzo ważne.”….

Jest tych opinii dużo, dużo więcej, bardzo serdecznie dziękuję za dobre opinie.